Oud-en-nieuwstress
Anna-Carla Sprey
Gepubliceerd op: 29 december 2003
Anna-Carla Sprey is intranet coördinator bij de gemeente Amsterdam. Haar taak is het bevorderen van samenwerking, kennisdeling en informatievoorziening.
Ja, het is bijna zover: oud en nieuw. Naast de kerststress bestaat er ook nog zoiets als oud-en-nieuw-stress: met wie en vooral wáár ga ik oud-en-nieuw vieren? De afgelopen jaren heb ik met vrienden en vriendinnen kaarten voor het feest in het COC gekocht.
Het grote voordeel is dat iedereen aan het begin van de avond ‘vrij’ is te doen en te laten. Na half één is het hét meetingpoint voor de rest van de nacht. Gewoon lekker dansen en nog een aantal biertjes drinken tot in de diepe ochtenduren. Het nieuwe jaar moet goed ingeluid worden, vind ik.
Gaan we weer?
Alleen sinds oudjaarsavond van vorig jaar ben ik gaan twijfelen of ik dit jaar weer ga. Ruim van tevoren kaarten kopen voor het mannen- én vrouwenfeest, heb ik daar wel zin in? Standaard COC-beleid is dat mannen wel vrouwen toelaten en dat de vrouwen het feestje voor zichzelf houden. De dames gaan daarom via een aparte ingang rechts van de hoofdingang het gebouw naar binnen om na veel trappen bij de theaterzaal te arriveren. En dat moet nou maar eens ophouden. Een impressie van vorig jaar.
We begonnen beneden
Gezien dit beleid begonnen twee vrienden en ik vorig jaar beneden, waar ik helaas bijna de enige vrouw was. De film Some like it hot met Marilyn Monroe in de hoofdrol draaide tegen de wand (zonder geluid). De pointe dat deze leuke film nú vanavond moest worden gedraaid, begreep ik niet direct. Maar goed, een drankje zou mij wel de nodige inspiratie geven, hoopte ik. Ik bood mijn twee vrienden een drankje aan. Vervolgens, toen ik de glazen uitdeelde en zelf een ‘zip’ nam van mijn biertje, siste een valse nicht mij toe, dat ik het drankje van iemand anders aan het consumeren was. Ik weersprak hem resoluut. Intussen was mijn nieuwjaarspret gedaald tot het vriespunt.
Dan maar naar boven
Na dit debacle wilde ik mijn geluk beproeven bij de dames. Omdat ik mijn jas al beneden in de garderobe had ophangen, ging ik zonder jas naar buiten om naar de ‘vrouweningang’ in te gaan. Er stond een enorme rij. Ik twijfelde even: stonden zij nu in de rij voor de garderobe of omdat de kaartjes moesten worden geknipt. Ik vermoedde het eerste dus ik baande mij een weg langs de dames die me natuurlijk voorzagen van enig commentaar. “Heb je het niet koud?” hoorde ik er eentje roepen. Tijdens de traptocht naar boven nam ik mij voor, als ik geen bekenden zou zien, dat ik dan linea recta naar huis zou gaan. Het werd tijd dat het echt gezellig zou worden.
De moderne lesbische vrouw
Dit ‘aparte’ deurenbeleid vind ik echt onzinnig en uit de tijd. En het is al helemaal uit de tijd te denken dat een vrouw ‘lesbisch’ is geworden, omdat ze een nare ervaring met een man heeft gehad. De huidige moderne lesbische vrouw wil zich gewoon met haar homo-vrienden en -vriendinnen lekker het nieuwe jaar in dansen. Gooi dus zowel beneden als boven open en laat iedereen lekker feestvieren, gewoon met wie zij of hij binnenkomt. Kleed het pand mooi aan met leuke zithoekjes, zorg dat de trap naar de theaterzaal open is en dat eenieder zich van boven naar beneden kan begeven, lekker gezellig met z’n allen een avondje uit.
Een nieuwe draai
Ga jij ook voor een gemengd oud-en-nieuw-feest in het COC? Eén toegangskaart voor zowel mannen als vrouwen. Laat je stem horen! Of vind je dat het zo moet blijven? Geef jouw motivatie waarom ik het oud-en-nieuw-feestje in de huidige setting ook dit jaar in het COC niet mag missen… Mocht ik je niet spreken dan wens ik je alvast een inspirerend 2004!
Ja, het is bijna zover: oud en nieuw. Naast de kerststress bestaat er ook nog zoiets als oud-en-nieuw-stress: met wie en vooral wáár ga ik oud-en-nieuw vieren? De afgelopen jaren heb ik met vrienden en vriendinnen kaarten voor het feest in het COC gekocht.
Het grote voordeel is dat iedereen aan het begin van de avond ‘vrij’ is te doen en te laten. Na half één is het hét meetingpoint voor de rest van de nacht. Gewoon lekker dansen en nog een aantal biertjes drinken tot in de diepe ochtenduren. Het nieuwe jaar moet goed ingeluid worden, vind ik.
Gaan we weer?
Alleen sinds oudjaarsavond van vorig jaar ben ik gaan twijfelen of ik dit jaar weer ga. Ruim van tevoren kaarten kopen voor het mannen- én vrouwenfeest, heb ik daar wel zin in? Standaard COC-beleid is dat mannen wel vrouwen toelaten en dat de vrouwen het feestje voor zichzelf houden. De dames gaan daarom via een aparte ingang rechts van de hoofdingang het gebouw naar binnen om na veel trappen bij de theaterzaal te arriveren. En dat moet nou maar eens ophouden. Een impressie van vorig jaar.
We begonnen beneden
Gezien dit beleid begonnen twee vrienden en ik vorig jaar beneden, waar ik helaas bijna de enige vrouw was. De film Some like it hot met Marilyn Monroe in de hoofdrol draaide tegen de wand (zonder geluid). De pointe dat deze leuke film nú vanavond moest worden gedraaid, begreep ik niet direct. Maar goed, een drankje zou mij wel de nodige inspiratie geven, hoopte ik. Ik bood mijn twee vrienden een drankje aan. Vervolgens, toen ik de glazen uitdeelde en zelf een ‘zip’ nam van mijn biertje, siste een valse nicht mij toe, dat ik het drankje van iemand anders aan het consumeren was. Ik weersprak hem resoluut. Intussen was mijn nieuwjaarspret gedaald tot het vriespunt.
Dan maar naar boven
Na dit debacle wilde ik mijn geluk beproeven bij de dames. Omdat ik mijn jas al beneden in de garderobe had ophangen, ging ik zonder jas naar buiten om naar de ‘vrouweningang’ in te gaan. Er stond een enorme rij. Ik twijfelde even: stonden zij nu in de rij voor de garderobe of omdat de kaartjes moesten worden geknipt. Ik vermoedde het eerste dus ik baande mij een weg langs de dames die me natuurlijk voorzagen van enig commentaar. “Heb je het niet koud?” hoorde ik er eentje roepen. Tijdens de traptocht naar boven nam ik mij voor, als ik geen bekenden zou zien, dat ik dan linea recta naar huis zou gaan. Het werd tijd dat het echt gezellig zou worden.
De moderne lesbische vrouw
Dit ‘aparte’ deurenbeleid vind ik echt onzinnig en uit de tijd. En het is al helemaal uit de tijd te denken dat een vrouw ‘lesbisch’ is geworden, omdat ze een nare ervaring met een man heeft gehad. De huidige moderne lesbische vrouw wil zich gewoon met haar homo-vrienden en -vriendinnen lekker het nieuwe jaar in dansen. Gooi dus zowel beneden als boven open en laat iedereen lekker feestvieren, gewoon met wie zij of hij binnenkomt. Kleed het pand mooi aan met leuke zithoekjes, zorg dat de trap naar de theaterzaal open is en dat eenieder zich van boven naar beneden kan begeven, lekker gezellig met z’n allen een avondje uit.
Een nieuwe draai
Ga jij ook voor een gemengd oud-en-nieuw-feest in het COC? Eén toegangskaart voor zowel mannen als vrouwen. Laat je stem horen! Of vind je dat het zo moet blijven? Geef jouw motivatie waarom ik het oud-en-nieuw-feestje in de huidige setting ook dit jaar in het COC niet mag missen… Mocht ik je niet spreken dan wens ik je alvast een inspirerend 2004!