Gewoon hetzelfde, of toch niet?
Hersenen van holebi's zijn een mengelmoes van mannelijke en vrouwelijk elementen
Gepubliceerd op: 18 september 2003
Kun je nu wel of niet aan iemand zien dat hij homo is? De Amerikaanse psycholoog Michael Bailey meent van wel. Zijn boek daarover lokt heftige reacties uit, vooral van transseksuelen. De gender-discussie – hoe zien wij onze geslachtsrol? – lijkt weer spannend te worden.
Homo’s en lesbo’s wijken enkel in hun seksuele voorkeur af van hetero’s; voor het overige zijn ze precies hetzelfde. Dat is lang de heersende overtuiging en strategie van de homobeweging geweest. Velen zien daarom liever dat ‘gewone’ mannen als Henk Krol en Rob Tielman in de media het woordvoerden in plaats van ‘vrouwelijke types’ als Siep de Haan en Albert Mol.
Mengelmoes
Toch vond de psycholoog Michael Bailey aanwijzingen dat homoseksuele mannen zich gemiddeld vrouwelijker gedragen dan hetero’s. In zijn boek The Man Who Would Be Queen legt hij uit dat de hersenen van homo’s een mengelmoes van mannelijke en vrouwelijke elementen bevatten. Dat zou mogelijk verklaren waarom de gemiddelde homo zich niet tot wedstrijdsport in teamverband voelt aangetrokken en eerder beroepen kiest in de zorg- en amusementssfeer (onderwijs, verpleging, horeca, mode, museum en theater).
Opgewonden
De enige overeenkomst met hetero-mannen zou de seksuele drift zijn: graag seks met meerdere partners. Vooral transseksuelen hebben in Amerika geërgerd gereageerd op het boek van Bailey. Want ook prikt hij het gangbare beeld door dat een transseksuele man eigenlijk een vrouw is in een verkeerd lichaam. Het verlangen van zo’n man om vrouw te worden zou vooral erotisch geladen zijn: hij raakt opgewonden van het idee een vrouwelijke lichaam te hebben of de vrouwelijke geslachtsrol te kunnen vervullen.
Geestelijke nood
De seksuoloog Louis Gooren van het genderteam van de Vrije Universiteit bekritiseerde onlangs in NRC Handelsblad deze opvatting van ‘een man gevangen in een mannenlichaam’. Transseksuelen homoseksueel noemen mag strikt theoretisch logisch lijken, zegt hij, in de beleving van transseksuelen zelf slaat het nergens op. En seksuele opwinding over een geslachtsoperatie komt hij ‘niet tegen’. Maar ook al zou dat zo zijn, Goorens collega Peggy Cohen vindt dat de geestelijke nood waarin mensen verkeren bepalend is om desgewenst tot geslachtsverandering over te gaan. (Bron: NRC Handelsblad, 17 september 2003)
Menne Vellinga maakte voor MVS-radio een interview met de getransformeerde Ticha Texel, uitgezonden in het programma Open Blik in 1998. Beluister het gesprek door op de link hiernaast te klikken.
Wat is jouw ervaring: heeft je geslachtsrol (‘gender’) inderdaad vooral met erotisch verlangen te maken en zijn homo’s gemiddeld vrouwelijker? Reageer hier op het boek van Baileys.
Homo’s en lesbo’s wijken enkel in hun seksuele voorkeur af van hetero’s; voor het overige zijn ze precies hetzelfde. Dat is lang de heersende overtuiging en strategie van de homobeweging geweest. Velen zien daarom liever dat ‘gewone’ mannen als Henk Krol en Rob Tielman in de media het woordvoerden in plaats van ‘vrouwelijke types’ als Siep de Haan en Albert Mol.
Mengelmoes
Toch vond de psycholoog Michael Bailey aanwijzingen dat homoseksuele mannen zich gemiddeld vrouwelijker gedragen dan hetero’s. In zijn boek The Man Who Would Be Queen legt hij uit dat de hersenen van homo’s een mengelmoes van mannelijke en vrouwelijke elementen bevatten. Dat zou mogelijk verklaren waarom de gemiddelde homo zich niet tot wedstrijdsport in teamverband voelt aangetrokken en eerder beroepen kiest in de zorg- en amusementssfeer (onderwijs, verpleging, horeca, mode, museum en theater).
Opgewonden
De enige overeenkomst met hetero-mannen zou de seksuele drift zijn: graag seks met meerdere partners. Vooral transseksuelen hebben in Amerika geërgerd gereageerd op het boek van Bailey. Want ook prikt hij het gangbare beeld door dat een transseksuele man eigenlijk een vrouw is in een verkeerd lichaam. Het verlangen van zo’n man om vrouw te worden zou vooral erotisch geladen zijn: hij raakt opgewonden van het idee een vrouwelijke lichaam te hebben of de vrouwelijke geslachtsrol te kunnen vervullen.
Geestelijke nood
De seksuoloog Louis Gooren van het genderteam van de Vrije Universiteit bekritiseerde onlangs in NRC Handelsblad deze opvatting van ‘een man gevangen in een mannenlichaam’. Transseksuelen homoseksueel noemen mag strikt theoretisch logisch lijken, zegt hij, in de beleving van transseksuelen zelf slaat het nergens op. En seksuele opwinding over een geslachtsoperatie komt hij ‘niet tegen’. Maar ook al zou dat zo zijn, Goorens collega Peggy Cohen vindt dat de geestelijke nood waarin mensen verkeren bepalend is om desgewenst tot geslachtsverandering over te gaan. (Bron: NRC Handelsblad, 17 september 2003)
Menne Vellinga maakte voor MVS-radio een interview met de getransformeerde Ticha Texel, uitgezonden in het programma Open Blik in 1998. Beluister het gesprek door op de link hiernaast te klikken.
Wat is jouw ervaring: heeft je geslachtsrol (‘gender’) inderdaad vooral met erotisch verlangen te maken en zijn homo’s gemiddeld vrouwelijker? Reageer hier op het boek van Baileys.